zien horen en zwijgen

Ik zag…en deed niets…

Naast de schrik dat Bas nergens aan mee betaalde, kwam ik er bij toeval ook achter dat Bas nog een forse schuld had, samen met zijn ex. Na hem heel lang ondervraagd te hebben, ik wilde antwoorden, vertelde hij mij dat hij en zijn ex nog een openstaande rekening bij een krediet bank hadden van meer dan € 25.000,-. Slik! Ik heb nog nooit schulden gehad, ik spaarde en betaalde alles zelf. Dan valt zoiets wel rauw op je dak. En nu? Bas betaalde dus elke maand
€ 250,- rente aan de bank (dit was ook nog de gulden tijd) maar aflossen “ho maar”. Om een lang verhaal kort te maken, het is via de rechtbank uiteindelijk gelukt om die schulden bij de bank af te lossen d.m.v een lening via familieleden. Dat was tot zo ver opgelost.

 

Autistische zoon

Danny kwam elk ander weekend bij ons logeren. Ik weet nog dat Bas destijds over zijn zoon vertelde, zijn zoon was zijn alles en hij deed alles voor hem. Dat las ik wel in zijn verhaal, maar de realiteit was toch wat anders. Danny is autistisch, dat was duidelijk, en ik kreeg het idee dat hij het thuis ook wel moeilijk had. Zijn vader deed eigenlijk ook niet veel met hem. Ik dacht dat het kwam omdat Bas, toen Danny nog klein was, buitenspel werd gezet. Ik liet het voor wat het was, immers, hij was mijn zoon niet, en bemoeide mij daar ook niet mee.

autistisch

Tijd van verandering

En zo beginnen er steeds meer en meer dingen op te vallen en kleine ergernissen te komen. Ach, dacht ik dan, weet je, overal is wel wat, gewoon niet zeuren, accepteren en doorgaan. Wie weet gaat het vanaf vandaag beter. Wat kan ik vandaag ook doen om de situatie beter te maken? Juist…zwanger worden. Het moment waar waarschijnlijk ik het meest naar uitgekeken heb. Ook een tijd van verandering. Wij waren verstokte rokers en dat wilde ik niet meer. Wij waren samen zwanger dus ook samen stoppen. Ik had daar helemaal geen moeite mee, ik wilde niet roken tijdens onze zwangerschap, de geur alleen al! Van alles werd ik misselijk. Het leek mij fantastisch, samen zwanger zijn, samen een kind grootbrengen, samen op vakantie, noem maar op.

 

Iets verkeerd gezegd

Mijn zwangerschap verliep voorspoedig, al had ik meer van Bas verwacht. Ik dacht, die heeft zoveel gemist in Danny zijn leven, nu kan hij alles beleven. Als ik ons kindje voelde trappen, dan deed ik zijn hand op mijn buik. Ik verwachtte dan een blijde reactie, of gewoon een reactie, die bleef vaak uit. Had ik iets verkeerds gezegd of gedaan? Ik had ook zo’n hekel aan de geur van koffie en zijn aftershave. Ik had hem wel gevraagd of hij die tijdens mijn zwangerschap niet wilde gebruiken. Gelukkig na 16 weken was de misselijkheid voorbij want die afterschave bleef Bas gewoon gebruiken…