0513 72 44 05 info@fideliz.nl

verdrietig om leugens

Nog meer leugens

Tijdens mijn zwangerschap was ik natuurlijk gestopt met roken, zonder moeite en eigenlijk verwachtte ik dat ook van Bas. Dat roken slecht is, weten wij allemaal en ik wilde er nu ook een keer vanaf. Tot die ene avond…….

Ik was al met zwangerschapsverlof en had een bed voor het bevallen geregeld voor wanneer de kleine spruit zou komen. Bas kwam thuis en mijn zwangerschapsneus rook het meteen. Bas had gerookt! Dat kun je niet verstoppen of verdoezelen en al helemaal niet met mijn speurneus. Ik confronteerde hem er mee en hij loog kei en kei hard in mijn gezicht. Ik zag gewoon in mijn gedachten neonletters boven zijn hoofd : “IK LIEG  EN HOUD STUG VOL“. Ik vroeg hem om mij recht in mijn ogen te kijken met diezelfde vraag, en weer keihard liegen. Nu had ik geen enkele moeite met het feit dat hij niet van de sigaretten af kon blijven, het feit dat hij zo glashard loog in mijn gezicht vond ik respectloos. Ik gaf ook aan dat hij dat gewoon eerlijk kon zeggen in plaats van te liegen, maar nog glashard volhouden.

 

Spoedkeizersnee

Vrouwen zijn goede detectives, wanneer je weet dat je gelijk hebt, ga je graven, ik hoefde niet zo ver te graven, tot zijn jaszak, want daar vond ik het bewijs….een gevoel van overwinning “Ik had gelijk “, veranderde al snel in wantrouwen en nog een ruzie die uiteindelijk onopgelost bleef want niet veel later braken mijn vliezen en belandde ik uren later in het ziekenhuis met een spoedkeizersnee. Op zulke momenten vergeet je alles en heb je een nieuwe focus in het leven, een klein afhankelijk hummeltje die je alle liefde en geborgenheid wil geven.

  

De scheuren werden groter

Maar, vanaf die dag waren de breukjes scheuren geworden en wanneer er een discussie/ruzie ontstond, kwam toch die leugens van destijds naar boven. Ik kon het maar niet achter mij laten. Ik heb zo vaak gevraagd :  “Waarom loog jij over het roken? “ Als antwoord kreeg ik alleen maar: “Ik weet het niet”. Dat was voor mij gewoon niet voldoende om het van mij af te zetten. En zo bleven de scheuren steeds groter worden en ik deed er net zo hard aan mee, want tja, dit liep allemaal al niet zo lekker , er was nu een onschuldig kindje in het midden van dit alles dus wat doe je dan…juist, je luistert naar je baarmoeder en besluit om het gezin uit te breiden… waar zat mijn verstand? Waarschijnlijk in die pak shag die ik toen weggegooid had…en als kers op de taart, na zoveel achtergehouden schulden, geldproblemen, leugens en gebrek aan communicatie besloten wij ook nog om een huis te kopen……

Let wel, destijds zag ik alles anders dan  nu,  toen zag ik kinderen als een unificatie, het samenbrengen van ons als gezin, een huis ook  ,die hadden wij dan samen en elke dag de hoop die dag de verandering zou komen om lang en gelukkig te leven….