Bernadette de Vries“Een man heeft seks nodig om zich geliefd te voelen. Geef hem dat, anders gaat hij bij je weg.”
Ik hoor het regelmatig. En ergens wordt daarin iets wezenlijks geraakt. Voor veel mannen is seks meer dan lichamelijk contact. Het is een manier om zich geliefd, gewenst en verbonden te voelen. Wanneer zijn vrouw hem steeds afwijst, kan dat diep binnenkomen. Misschien raakt het zijn onzekerheid: Vind je mij nog aantrekkelijk? Wil je mij nog? Ben ik nog belangrijk voor je?
Dat verdient het om gezien te worden. Maar wanneer een vrouw geen zin in seks in haar relatie heeft, begint dat lang niet altijd in de slaapkamer.
Wanneer zij zijn partner én zijn manager wordt
Wat als zij al jarenlang probeert om emotioneel contact met haar man te krijgen? Als ze hem vraagt zijn telefoon weg te leggen wanneer ze met hem praat? Als ze voorstelt om samen iets leuks te doen, werkelijk met elkaar te praten of in relatietherapie te gaan, maar hij zich daarvoor blijft afsluiten?
Wat als zij ondertussen de agenda bijhoudt, aan de kinderen denkt, het huishouden regelt, beslissingen neemt en alle afspraken bewaakt? Als zij hem voortdurend moet vragen, herinneren en aansturen omdat hij weinig initiatief neemt en gemaakte afspraken keer op keer niet nakomt?
Langzaam verandert zij van zijn geliefde in zijn manager. Of zelfs in zijn moeder.
En dan verwacht de man dat zij ’s avonds moeiteloos kan omschakelen en hem als aantrekkelijke, gelijkwaardige partner kan zien?
Voortdurende negativiteit doet iets met aantrekkingskracht
Want laten we ook eerlijk zijn: een man die de hele dag met een chagrijnig gezicht rondloopt, zeikt, zeurt en zanikt over alles wat niet goed gaat en voortdurend benoemt wat zijn vrouw en kinderen verkeerd doen, is seksueel gezien niet bepaald aantrekkelijk.
Zeker niet wanneer hij zijn eigen rommel, fouten en verantwoordelijkheden over het hoofd ziet. Als de vinger steeds naar de ander wijst, maar hij nauwelijks naar zijn eigen aandeel kijkt, verdwijnt de gelijkwaardigheid. Zij draagt het gezin en krijgt ondertussen ook nog zijn onvrede en verwijten over zich heen.
Haar vermoeidheid zit dan niet alleen in haar lichaam. Ze raakt emotioneel uitgeput. Ze voelt zich alleen in de relatie. En wanneer ze daarnaast wordt gekleineerd of ziet dat ook de kinderen naar beneden worden gehaald, verdwijnen de verbinding, het respect en uiteindelijk vaak ook de aantrekkingskracht.
Wat denk je dat haar lichaam dan doet?
Het sluit zich.
Niet om hem te straffen. Maar omdat verlangen moeilijk kan ontstaan wanneer je je niet gezien, gehoord, gewaardeerd en veilig voelt.
Dit patroon kan jarenlang blijven bestaan
Zo’n dynamiek ontstaat meestal niet in één week. Soms duurt dit jaren. Iedere niet-nagekomen afspraak, iedere poging tot contact waarop niet wordt gereageerd en iedere kleinerende opmerking legt een nieuw laagje over de verbinding.
Haar lichaam leert als het ware: Ik kan niet op jou leunen. Ik moet alert blijven. Ik moet het zelf doen.
Daarom is het niet reëel om te verwachten dat haar verlangen onmiddellijk terugkomt wanneer hij één keer zijn telefoon weglegt of zich een week anders gedraagt. Vertrouwen herstelt door herhaling. Door afspraken niet één keer, maar keer op keer na te komen. Door te laten zien: Je hoeft mij niet langer te dragen. Ik sta naast je.
Ook zijn pijn mag worden gezien
Misschien voelt hij zich door haar aanwijzingen bekritiseerd of niet goed genoeg. Misschien trekt hij zich daarom terug achter zijn telefoon, laat hij beslissingen aan haar over of is seks de enige plek waarop hij nog toenadering durft te zoeken. Dat hoeft geen onwil te zijn. Het kan een manier zijn geworden om schaamte, spanning of het gevoel tekort te schieten niet te hoeven voelen.
Dat mogen we onderzoeken. Maar begrijpen waar gedrag vandaan komt, ontslaat iemand niet van de verantwoordelijkheid voor de gevolgen ervan.
Wanneer hij wil dat er iets verandert, zal hij zich moeten openstellen voor emotionele verbinding. Zijn telefoon wegleggen. Luisteren zonder direct in de verdediging te schieten. Werkelijk belangstelling tonen voor haar binnenwereld. Initiatief nemen, besluiten durven nemen, verantwoordelijkheden dragen en afspraken consequent nakomen.
En hij zal moeten stoppen met haar kleiner te maken. Niet alleen minder kritiek geven, maar haar ook laten voelen dat hij haar ziet, waardeert en blij met haar is.
Verlangen groeit vanuit verbinding
Veel vrouwen ervaren responsief verlangen. De zin in seks is dan niet altijd spontaan vooraf aanwezig, maar kan onderweg ontstaan: vanuit rust, emotionele verbinding, plezier, oprechte aandacht, aanraking zonder verwachting en het gevoel samen een gelijkwaardig team te zijn.
Wanneer een man zich werkelijk openstelt, verantwoordelijkheid neemt en afspraken nakomt, hoeft zijn vrouw hem niet langer te moederen of te managen. Wanneer hij ophoudt haar te kleineren en haar laat merken hoe waardevol zij voor hem is, kan zij hem opnieuw als haar gelijkwaardige partner gaan ervaren. Dan kan er weer zachtheid ontstaan. En als zij zich geliefd, veilig, gezien en gedragen voelt, kan er ook opnieuw ruimte komen om naar hem te verlangen.
Niet omdat hij daarmee seks heeft verdiend. Emotionele beschikbaarheid is geen munt waarmee je seks koopt.
Maar omdat zij niet langer alleen staat en haar lichaam niet voortdurend op scherp hoeft te staan. Seks kan dan van een verplichting weer een ontmoeting worden waar zij allebei naar verlangen.
Ook zij heeft daarin iets te onderzoeken. Kan zij haar behoeften en grenzen eerlijk uitspreken? Kan zij stoppen met alles overnemen wat eigenlijk bij hem hoort? En kan zij, wanneer er werkelijk iets verandert, voorzichtig weer toelaten dat er verbinding ontstaat?
De vraag is daarom niet alleen:
Waarom geeft zij hem geen seks?
De werkelijke vraag is:
Wat gebeurt er de hele dag tussen hen, waardoor haar lichaam zich ’s avonds niet meer voor hem kan openen?
Een man wil zich lichamelijk gewenst voelen. Een vrouw wil zich emotioneel geliefd en veilig voelen. Beiden verlangen uiteindelijk naar hetzelfde: voelen dat de ander werkelijk voor hen kiest.
Seks begint daarom zelden pas in de slaapkamer. Het begint bij die nagekomen afspraak. Bij een taak die zij niet eerst hoefde te managen. Bij een telefoon die wordt weggelegd. Bij een werkelijk gesprek. Bij samen lachen. Bij een blik die zegt: Ik zie je. Ik waardeer je. Ik ben blij dat jij er bent.
Verlangen groeit niet onder druk.
Het groeit waar twee mensen elkaar werkelijk ontmoeten.
